Wing Chun (詠春, ook geschreven als Ving Tsun of Wing Tsun) is een vechtkunst uit de provincie Guangdong in Zuid-China. De stijl werd in de negentiende eeuw in Foshan onderwezen door Leung Jan en werd wereldwijd bekend via Ip Man, die na 1949 in Hong Kong lesgaf.
Eén uitgangspunt: de centerline
Stel je twee mensen voor als twee cirkels: de kortste afstand tussen hen loopt over de lijn door hun middelpunten. In Wing Chun heet die lijn de centerline (中線), en veel in het systeem is erop terug te voeren.
Wie de lijn bezet en beschermt, heeft de kortste weg. De tegenstander moet eromheen en legt dus een langere weg af. Aanval en verdediging vallen samen in dezelfde beweging, de handen blijven dicht bij het lichaam en er wordt niets groots of sierlijks gedaan wat niet nodig is.
Hoe het systeem is opgebouwd
Wing Chun is een klein, compleet systeem. Het bestaat uit drie handvormen, een vorm op de houten man en twee wapenvormen:
- Siu Nim Tao, het “kleine idee”: stilstaan, structuur, de basisposities.
- Chum Kiu, “de brug zoeken”: draaien, stappen, verbinding met de ander.
- Biu Jee, “stotende vingers”: herstel wanneer de structuur is verbroken.
- Muk Yan Jong, de houten man: alle technieken in samenhang, tegen weerstand.
- De lange stok (六點半棍, Luk Dim Boon Kwan).
- De dubbele messen (八斬刀, Baat Jaam Do).
Tussen de vormen door zit de oefening die Wing Chun het meest kenmerkt: Chi Sau, de klevende handen, waarin je leert reageren op wat je voelt in plaats van op wat je ziet.
Wat je ervan merkt
Wie een tijd traint, merkt meestal eerst iets anders dan techniek: een rustiger houding, een rechtere rug, minder haast. De vechtkunst komt daarna vanzelf, omdat ze op diezelfde rust is gebouwd. Wil je het zelf voelen, dan is een gratis proefles de eerlijkste kennismaking.