Biu Jee (標指) betekent “stotende vingers” of “wijzende vingers”. Het is de derde en laatste handvorm van Wing Chun, en de enige die bewust buiten de regels van de eerste twee vormen treedt.
Een vorm voor noodgevallen
De eerste twee vormen (Siu Nim Tao en Chum Kiu) zijn het alfabet en de grammatica van Wing Chun: Siu Nim Tao bouwt de structuur, Chum Kiu leert bewegen en de brug slaan naar de tegenstander. Biu Jee vertrekt van een ander punt. Je staat in een overmachtssituatie en moet er met zo min mogelijk kleerscheuren uit komen: meerdere tegenstanders, gevallen, vastgezet. Omdat dat uitzonderlijke situaties zijn, volgt Biu Jee niet altijd de principes van de eerste twee vormen.
Dit is de reden waarom de Biu Jee pas laat onderwezen wordt. In de meeste hedendaagse scholen, ook binnen de Wing Chun Bond Nederland, wordt hij gewoon onderwezen aan leerlingen die eraan toe zijn.
Wat er in zit
- Elleboogtechnieken in meerdere hoeken, als kortste wapen op korte afstand.
- Noodoplossingen: ontsnappen als je klem zit, je armen vastzitten of je naar de grond bent gewerkt.
- Cirkelvoetenwerk (Huen Ma): snelle richtingsveranderingen om direct vanuit een gebroken balans een tegenaanval in te zetten.
En daarna
Na Biu Jee volgt de Muk Yan Jong, waarop alle drie de vormen tegen weerstand worden samengebracht, en later de wapens. Wie zover is, is doorgaans vier jaar of langer aan het trainen. Wat je in die tijd meemaakt lees je bij hoe een eerste jaar eruitziet.